Wanneer is een peuter klaar om zindelijk te worden? En hoe lang duurt het eigenlijk voordat je kind geen luier meer nodig heeft?
Als je online op zoek gaat naar informatie over zindelijk worden, kom je allerlei verhalen tegen. Sommige kinderen zouden binnen een paar dagen of een week zindelijk zijn. Dat klinkt natuurlijk ideaal, maar in de praktijk gaat het niet bij ieder kind zo.
Wij begonnen al jong met Bo te laten wennen aan het potje. Uiteindelijk gebruikten we een zindelijkheidsbox als leidraad, maar we hebben vooral gekeken naar wat bij Bo en bij ons paste. Het actieve zindelijk worden duurde bij ons uiteindelijk net geen maand.
Inmiddels gebruiken wij thuis een toiletverkleiner en nemen we voor onderweg een compacte toiletverkleiner en een reispotje mee. In dit artikel vertel ik hoe het zindelijk worden bij ons verliep en wat ik achteraf belangrijk vond.
Wanneer zijn wij begonnen met onze dochter?
Wij begonnen rond de leeftijd van anderhalf jaar met Bo te laten wennen aan het potje. Gewoon op haar kamer boven, en beneden bij onze wc.
Niet omdat Bo toen al zindelijk moest worden, maar gewoon voor de lol. Op een speelse manier kennismaken met het potje, zonder dat er meteen een doel aan vastzat.
We hebben in die periode ook boekjes bij de bibliotheek gehaald over zindelijkheid. Zo werd het onderwerp steeds wat bekender en gewoner voor haar.
Rond de leeftijd van twee jaar begonnen wij steeds meer signalen te zien dat Bo er misschien klaar voor was. Een vieze luier vond ze vervelend, ze wilde sneller een schone luier en tussendoor ging ze weleens uit zichzelf op het potje.
Voor ons waren dat signalen om het wat actiever te gaan proberen.
Waarom gebruikten wij een zindelijkheidsbox?
We hebben de zindelijkheidsbox gebruikt als leidraad.
We hebben vooral de informatie gelezen en daaruit gehaald wat voor ons handig voelde. Ook gebruikten we de complimenten die in de box stonden en de stickervellen. Wat wij vooral merkten is dat Bo baat had bij een beloning. Dus een sticker plakken na een plas of poep, en dan na een aantal stickers een klein cadeautje uitzoeken wat vooraf hadden gekocht.
Het gaf ons wat houvast. Je hoeft niet alles zelf te bedenken en hebt ideeën om mee te beginnen.
Maar we hebben de methode niet precies gevolgd alsof er maar één goede manier was.
Dat bleek uiteindelijk ook belangrijk.
Zindelijk worden in één week? Bij ons niet
Een zindelijkheidsbox kan een bepaalde aanpak en planning geven. Bij ons bleek al snel dat die planning niet helemaal aansloot bij wat voor Bo goed werkte.
Zo werd bijvoorbeeld aangeraden om de eerste dagen veel thuis te blijven.
Dat was bij ons geen succes.
Bo is graag buiten en veel thuis zijn zorgde juist voor extra weerstand voor het potje/wc. Ook merkten we dat de druk om het binnen een week voor elkaar te krijgen vooral stress opleverde bij ons en vooral bij Bo. Het ging te snel voor haar.
De ene dag ging het hartstikke goed en de volgende dag leek het ineens weer veel minder te gaan.
Op de mindere dagen begon ik zelf ook te twijfelen.
Is Bo er eigenlijk wel klaar voor?
Doen wij dit wel goed?
Gaat het überhaupt wel lukken?
Dat vond ik soms best lastig. Zeker als je ondertussen verhalen leest of hoort waarin het allemaal heel snel lijkt te gaan.
Wat werkte bij ons wel?
Uiteindelijk zijn we steeds meer gaan kijken naar wat voor Bo werkte. We zette haar op vaste momenten op het potje, bijvoorbeeld na het slapen.
Wanneer we thuis waren, ging de luier uit. Zo waren er genoeg momenten waarop ze kon oefenen.
Ook bleven we de boekjes over zindelijk worden lezen. Niet als oefening die “moest” maar gewoon als een manier om het onderwerp herkenbaar te houden. De ene dag ging het beter dan de andere. En juist dat vond ik soms best lastig.
Een mindere dag betekent natuurlijk niet meteen dat je weer helemaal terug bij af bent, maar op zo’n dag kan het als ouder wel zo even voelen.
Toen we meer naar onze dochter gingen kijken
We merkten dat de aanpak waarbij alles binnen een bepaalde tijd moest lukken, juist voor spanning en weerstand zorgde. Daarom zijn we steeds meer gaan kijken naar wat onze dochter zelf aangaf.
We deden dus al zeker een paar weken de luier thuis uit, en bij elke keer op het potje kreeg ze een sticker. Het mooie was, ze vroeg niet om cadeautjes. De stickers waren al beloning genoeg voor haar.
En toen gebeurde er iets wat ik eigenlijk heel mooi vond: Op een ochtend gaf Bo aan dat ze geen luier meer wilde, omdat (in haar woorden) “al een grote meis was”.
Vanaf dit moment hebben wij overdag geen luier meer gebruikt, natuurlijk niet de middagdut meegerekend.
Dat was niet het resultaat van nóg een nieuwe oefening of een strakker schema. Het voelde vooral alsof Bo er op dat moment zelf klaar voor was. Dat vond ik achteraf een mooie les.
Een methode kan je helpen om te beginnen, maar uiteindelijk moet je ook blijven kijken naar je kindje dat voor je zit.
Hoe lang duurde het zindelijk worden bij ons?
Het actieve zindelijk worden duurde bij ons uiteindelijk net geen maand.
Dat is dus niet binnen één week, maar ook geen maandenlang intensief oefenen.
Er waren goede dagen en mindere dagen. En juist doordat we niet iedere mindere dag als een probleem probeerden op te lossen, kwam er steeds meer rust.
De toiletverkleiner die wij thuis gebruiken
Wij gebruiken thuis een toiletverkleiner. Voor Bo is de gewone wc natuurlijk best groot. Met een toiletverkleiner kan ze makkelijker en vertrouwder op de wc zitten. Op het moment van dit schrijven gebruikt Bo allebei de opties. Het potje is voor haar net wat makkelijker om bij te komen, is ze ook sneller vanaf. Dus dat heeft voor haar nog steeds de voorkeur.
Een toiletverkleiner voor onderweg
Voor onderweg hebben we ook een toiletverkleiner die we kunnen meenemen. Die gaat bijvoorbeeld mee wanneer we ergens naartoe gaan waar we niet weten hoe de toiletten er uit zien. Je weet immers niet altijd of er een kindvriendelijk toilet aanwezig is of hoe groot een wc is.
Bo is inmiddels gewend aan een toiletverkleiner en daarom vind ik het fijn om er ook eentje mee te kunnen nemen als we op pad gaan.
En we hebben ook een reispotje
Dat klinkt misschien als je dan wel erg veel spullen meesleept, maar ik vind het juist fijn om onderweg meerdere opties te hebben. Deze nemen wij alleen maar mee in de auto.
Een toiletverkleiner is handig wanneer er een normale wc beschikbaar is. Maar soms ben je ergens waar helemaal geen toilet in de buurt is. Of je zit midden in een autorit en het volgende toilet is nog een flink stuk rijden.
Dan is een reispotje een praktische oplossing. Vooral tijdens langere autoritten of een dagje weg vind ik het een fijn idee dat we niet volledig afhankelijk zijn van het eerstvolgende toilet.
Daarbij is het ook zo dat onze dochter er echt niet tegen kan als het megadruk is in wc-ruimtes, dus dan is een alternatief extra fijn.
. 
Zindelijk worden tijdens een dagje uit
Toen we bezig waren met zindelijk worden, vond ik het soms best spannend om met Bo op pad te gaan. Thuis heb je alles bij de hand. Je kent het toilet en weet waar het potje staat.
Onderweg is dat toch anders.
Juist daarom hielp het ons om voorbereid op pad te gaan. Een toiletverkleiner in de tas, 2 extra broekjes en 2 onderbroekjes en een reispotje in de auto geven mij vooral een gevoel van zekerheid. Niet omdat er daardoor nooit meer iets mis kan gaan, maar omdat je weet dat je een oplossing bij je hebt. En als onze dochter iets vies vind dan is het wel natte kleding.
En uiteindelijk wordt het ook steeds normaler.
Wat zou ik andere ouders willen meegeven?
Als ik terugkijk op onze ervaring, is er vooral één ding dat ik andere ouders zou willen meegeven: Volg je kind.
Een methode kan heel fijn zijn als hulpmiddel. Voor ons was de zindelijkheidsbox ook zeker nuttig als leidraad. Maar Bo hoefde niet precies volgens het schema van de methode zindelijk te worden.
We hebben gekeken naar wat bij haar paste en wat juist voor weerstand zorgde. En toen bleek dat een rustiger tempo voor ons veel beter werkte.
Ook de boekjes hielpen om zindelijk worden een normaal onderwerp te maken, zonder dat er iedere keer een oefenmoment van hoefde te worden gemaakt.
Zindelijk worden is geen wedstrijd
Ik denk dat we onszelf als ouders soms onnodig veel druk opleggen.
Je leest dat kinderen op een bepaalde leeftijd zindelijk zouden moeten zijn en voor je het weet vraag je je af of jouw kind achterloopt.
Maar zindelijk worden verloopt niet bij ieder kind hetzelfde. Bij ons hielp het uiteindelijk vooral om minder naar de deadline te kijken en meer naar onze dochter.
Onze conclusie
De zindelijkheidsbox gaf ons een fijne leidraad om te beginnen. We gebruikten de informatie, de complimenten en de stickervellen, maar pasten de aanpak aan wat bij Bo werkte.
We begonnen al jong met wennen aan het potje en lazen boekjes over zindelijk worden. Rond de leeftijd van twee jaar gingen we wat actiever oefenen, omdat we steeds meer signalen zagen dat Bo er klaar voor was.
Dat ging niet binnen één week.
Het actieve zindelijk worden duurde bij ons uiteindelijk net geen maand en de ene dag verliep makkelijker dan de andere.
Door vaste momenten te oefenen, thuis de luier uit te laten en vooral te blijven kijken naar wat Bo aangaf, werd het uiteindelijk steeds vanzelfsprekender.
Inmiddels gebruiken we thuis een toiletverkleiner en nemen we voor onderweg een toiletverkleiner en een reispotje mee. Daardoor voelt naar de wc gaan buitenshuis voor ons ook steeds minder als een uitdaging.
Mijn belangrijkste les?
Je kindje hoeft niet hetzelfde tempo te hebben als het kind van iemand anders.
Kijk naar je eigen kind, gebruik een methode als hulpmiddel als dat bij jullie past en probeer niet te veel waarde te hechten aan de deadlines die je online tegenkomt.
Zindelijk worden is geen wedstrijd