Wanneer is een peuter klaar om zindelijk te worden? En hoe lang duurt het voordat je kindje overdag geen luier meer nodig heeft?
Als je online gaat zoeken naar informatie over zindelijk worden, kom je de meest uiteenlopende verhalen tegen. Sommige kinderen zijn binnen een paar dagen zindelijk, terwijl het bij andere kinderen wat meer tijd kost. Dat kan best onzeker maken als je zelf midden in het proces zit.
Wij begonnen al jong met Bo te laten wennen aan het potje. Toen ze ongeveer twee jaar was, zijn we actiever gaan oefenen. We gebruikten een zindelijkheidsbox als leidraad, maar ontdekten al snel dat we vooral moesten kijken naar wat bij Bo paste.
Uiteindelijk duurde het actieve zindelijk worden bij ons net geen maand. In dit artikel vertel ik hoe dat ging, wat voor ons werkte en wat ik andere ouders graag wil meegeven.
Wanneer begonnen wij met zindelijk worden?
We begonnen rond de leeftijd van anderhalf jaar met Bo laten wennen aan het potje. Gewoon spelenderwijs, op haar kamer boven en beneden bij het toilet.
Er zat geen druk achter en we verwachtten ook niet dat ze meteen iets op het potje zou doen. We wilden haar er gewoon vertrouwd mee maken.
Ook haalden we bij de bibliotheek boekjes over zindelijk worden. Zo werd het onderwerp steeds bekender en konden we er op een ontspannen manier mee bezig zijn.
Rond haar tweede verjaardag merkten we dat Bo steeds meer signalen liet zien dat ze misschien klaar was voor de volgende stap:
- Ze vond een vieze luier vervelend en wilde sneller verschoond worden
- Ze ging soms uit zichzelf op het potje zitten
- Het potje werd steeds vertrouwder voor haar
Voor ons was dat een mooi moment om het wat actiever te gaan proberen.
De zindelijkheidsbox: een handig hulpmiddel
We gebruikten een zindelijkheidsbox als leidraad. We lazen de informatie, gebruikten de complimenten en gingen aan de slag met de stickervellen.
Vooral die stickers vielen bij Bo goed in de smaak! Na een plas of poep op het potje mocht ze een sticker plakken. Na een aantal stickers mocht ze een klein cadeautje uitzoeken dat we vooraf hadden gekocht.
Wat mij opviel, was dat de stickers op zichzelf al een fijne beloning waren. Bo hoefde niet steeds te vragen wanneer ze een cadeautje kreeg.
De box gaf ons houvast en ideeën om mee te beginnen. Toch volgden we niet ieder onderdeel precies. Dat bleek uiteindelijk juist belangrijk, want niet alles uit de methode werkte even goed voor ons.
Waarom zindelijk worden bij ons niet binnen één week lukte
Bij de zindelijkheidsbox hoorde een bepaalde aanpak, waarbij je de eerste dagen bijvoorbeeld veel thuisbleef.
Voor Bo werkte dat niet zo goed. Ze is graag buiten en merkte dat het vele thuisblijven juist voor extra weerstand zorgde.
Ook de gedachte dat het binnen een week moest lukken, gaf spanning. De ene dag ging het heel goed en de volgende dag leek het ineens een stuk minder te gaan (wat normaal is natuurlijk..).
En dan ga je als ouder vanzelf twijfelen:
Zijn we wel op het juiste moment begonnen? Doen we het goed? Moeten we iets veranderen?
Ik merkte dat ik mij soms te veel liet leiden door de planning en door verhalen over kinderen bij wie het allemaal razendsnel ging.
Achteraf gezien hadden we vooral behoefte aan meer rust. Een methode kan je op weg helpen, maar het tempo van je kind laat zich niet altijd in een schema vangen.
Wat werkte bij ons wel?
We besloten steeds meer te kijken naar wat voor Bo prettig voelde. We hielden het oefenen eenvoudig en maakten er geen voortdurende opdracht van.
Dit hielp ons:
- Vaste momenten kiezen
We zetten Bo op bepaalde momenten op het potje, bijvoorbeeld na het slapen. Zo kreeg ze regelmatig de kans om te oefenen zonder dat we er de hele dag mee bezig waren - Thuis de luier uitlaten
Wanneer we thuis waren, lieten we de luier uit. Daardoor kreeg Bo voldoende gelegenheid om te oefenen en te ontdekken hoe het voelde om naar het potje te gaan. - Boekjes blijven lezen
We bleven boekjes over zindelijk worden lezen. Niet omdat het moest, maar omdat het een leuke, laagdrempelige manier was om met het onderwerp bezig te blijven - Positief blijven aanmoedigen
De stickers maakten het oefenen leuk voor Bo. We probeerden de nadruk te leggen op wat goed ging, in plaats van eventuele ongelukjes te benoemen.
Langzaam vonden we zo een aanpak die beter bij ons paste.
Het moment waarop onze dochter zelf aangaf dat ze er klaar voor was
Na een paar weken oefenen gebeurde er iets wat mij voor altijd bij al blijven.
Op een ochtend gaf Bo aan dat ze geen luier meer wilde, omdat ze – in haar eigen woorden – “al een grote meis was”.
Vanaf dat moment besloten we overdag geen luier meer te gebruiken, met uitzondering van de middagslaapjes natuurlijk.
Voor mij voelde dat als een belangrijk moment. We hadden geoefend, haar vertrouwd gemaakt met het potje en haar aangemoedigd. Maar uiteindelijk kwam er ook een moment waarop zij zelf aangaf dat ze de volgende stap wilde zetten.
Dat was voor mij een mooie les: je kunt je kind helpen om zindelijk te worden, maar het is minstens zo belangrijk om te blijven kijken naar wat je kind zelf aangeeft.
Hoe lang duurde het voordat onze dochter zindelijk was?
Bij ons duurde het actieve zindelijk worden uiteindelijk net geen maand.
Dat was dus niet binnen één week, maar ook geen maandenlang intensief oefenproces. Er waren goede dagen en mindere dagen, en we moesten onderweg ontdekken wat voor Bo werkte.
Het is natuurlijk onze persoonlijke ervaring. Ieder kind ontwikkelt zich op zijn/haar eigen tempo en ook de omstandigheden thuis kunnen verschillen.
Laat je daarom niet ontmoedigen als het bij jullie langer duurt dan je had gehoopt. Een mindere dag betekent niet automatisch dat je weer helemaal terug bij af bent.
Welke spullen gebruiken wij voor het zindelijk worden?
Inmiddels zijn we ook buitenshuis steeds handiger geworden in het omgaan met de wc. We gebruiken verschillende hulpmiddelen, afhankelijk van waar we zijn.
Een toiletverkleiner voor thuis
Thuis gebruiken we een toiletverkleiner. De gewone wc is voor een peuter best groot en met een verkleiner kan Bo er prettiger op zitten.
Toch blijft ook het potje favoriet. Dat staat dichtbij en is voor haar soms gewoon makkelijker. We gebruiken daarom allebei de opties, afhankelijk van wat op dat moment de voorkeur heeft voor Bo.
Een compacte toiletverkleiner voor onderweg
Voor onderweg nemen we een compacte toiletverkleiner mee. Die is handig wanneer we ergens naartoe gaan en niet weten hoe het toilet eruitziet.
Omdat Bo thuis gewend is aan een toiletverkleiner, vind ik het prettig dat we die vertrouwde optie ook mee kunnen nemen.
. 
Een reispotje voor langere autoritten en dagjes uit
Daarnaast hebben we een reispotje in de auto. Dat klinkt misschien als veel spullen, maar ik vind het juist fijn om een alternatief achter de hand te hebben.
Een toiletverkleiner is handig als er een gewone wc beschikbaar is. Maar soms ben je onderweg en is er niet direct een toilet in de buurt. Dan kan een reispotje uitkomst bieden.
Onze dochter vind het bovendien niet fijn als het erg druk is in een toiletruimte. Dan is het prettig om een andere mogelijkheid te hebben.
. 
Zindelijk worden tijdens een dagje uit
In het begin vond ik het best spannend om met Bo op pad te gaan terwijl we bezig waren met zindelijk worden.
Thuis ken je de omgeving en staat het potje klaar. Onderweg weet je niet altijd wanneer je kind moet plassen en hoe het toilet op je bestemming eruitziet.
Wat mij rust gaf, was om voorbereid op pad te gaan. Ik neem bijvoorbeeld mee:
- Een compacte toiletverkleiner
- Twee extra broekjes en twee onderbroekjes
- Het reispotje in de auto
Natuurlijk voorkomt dat niet dat er een ongelukje gebeurt. Maar het geeft mij wel het gevoel dat we een oplossing bij ons hebben. En omdat Bo natte kleding erg vervelend vindt, vind ik het fijn om haar snel iets schoons aan te kunnen trekken.
Ga je voor het eerst op pad zonder luier? Begin dan gerust met een kort uitstapje en kijk wat voor jullie werkt. Je hoeft niet meteen een hele dag weg om te oefenen.
Ben je benieuwd naar deze hulpmiddelen? Hieronder vind je de producten die wij gebruiken:
Dit artikel bevat affiliate links. Als je via een van deze links iets koopt, ontvang ik mogelijk een kleine commissie. Voor jou kost het niets extra’s. Bedankt voor je steun aan Groei & Ga!
Mijn belangrijkste tip: kijk naar je eigen kind
Als ik terugkijk op onze ervaring, ben ik vooral blij dat we de aanpak uiteindelijk hebben aangepast aan onze dochter.
De zindelijkheidsbox was een fijn hulpmiddel. De boekjes, stickers en vaste oefenmomenten hielpen ons op weg. Maar we hoefden niet alles precies volgens het schema te doen.
Juist door te kijken naar wat weerstand opriep en wat Bo prettig vond, kwam er meer rust.
Het is verleidelijk om je kind te vergelijken met verhalen die je online leest. Toch zegt het weinig over hoe het bij jullie zal verlopen als een ander kindje binnen een paar dagen zindelijk is.
Je hoeft er geen wedstrijd van te maken. Geef je peuter de ruimte om te oefenen en wees ook mild voor jezelf als het even minder gaat.
Onze conclusie
We begonnen rond anderhalf jaar met Bo spelenderwijs te laten wennen aan het potje. Rond haar tweede verjaardag zijn we actiever gaan oefenen, met behulp van een zindelijkheidsbox.
De eerste aanpak werkte niet helemaal zoals we hadden gehoopt. Door vaste momenten te kiezen, thuis de luier uit te laten en de stickers en boekjes te gebruiken, vonden we geleidelijk een manier die beter bij Bo paste.
Het actieve zindelijk worden duurde bij ons net geen maand. Inmiddels gebruiken we thuis zowel het potje als een toiletverkleiner en nemen we voor onderweg extra hulpmiddelen mee.
Mijn belangrijkste les?
Een methode kan je helpen om te beginnen, maar jouw kind bepaalt niet precies volgens een schema wanneer het klaar is voor de volgende stap.
Kijk naar je eigen peuter, vier de kleine successen en geef jezelf en je kind de ruimte om het op jullie manier te doen.
Zindelijk worden is geen wedstrijd!